Gorzki smak satysfakcji

image001
| 7 komentarzy|
image_pdfimage_print
image001
Bernard Guetta

Piotr Ślusarczyk

Zwykle nie lubi się tych, którzy mówią w trudnej sytuacji – „A nie mówiłem?”.  Ale redakcja Euroislam.pl może z powodzeniem powiedzieć o przynajmniej kilku kluczowych dla polityki międzynarodowej sprawach: „Mieliśmy rację”.

Mowa o Turcji w UE, Arabskiej Wiośnie i imigrantach.

Unijno-tureckie mrzonki

Kiedy większość mediów głównego nurtu zachwalała pomysł Turcji w Unii Europejskiej,  Stowarzyszenie Europa Przyszłości – wydawca portalu Euroislam.pl  – głośno protestowało przeciwko kontynuowaniu rozmów akcesyjnych. Zarzucaliśmy dziesięć lat temu Turcji łamanie praw człowieka, ograniczenia wolności słowa i coraz większe wpływy politycznego islamu nad Bosforem.

Dziś niewielu odpowiedzialnych komentatorów i polityków widzi szansę wstąpienia Turcji do europejskiej wspólnoty, choć europejska lewica, ustami unijnej minister ds. międzynarodowych Mogherini, obiecuje zacieśnienie współpracy miedzy Brukselą a Ankarą. Nie bez znaczenia w tej kwestii jest gra kartą imigracyjną. W Turcji czeka bowiem parę milionów osób potencjalnie gotowych do wyruszenia w stronę Europy.

Ostatnie wybory parlamentarne wyraźnie pokazują kurs Turcji w stronę autorytarnego reżimu, wspieranego przez imperialno-religijne idee. Dostrzegła to nawet poprawna politycznie niemiecka prasa. Euroislam na ten problem zwracał uwagę już w czasie poprzedniej kampanii wyborczej. Jan Wójcik przemówienie premiera Turcji Erdogana z okazji upadku Konstantynopola skomentował w sposób następujący:

„Retoryka zdobycia Mekki przez Mahometa, odbicia Jerozolimy z rąk Krzyżowców przez Saladyna i podboju Konstantynopola przez Mehmeta II, jasno stawia Turcję w opozycji do Zachodu i Izraela. Przewijają się w niej te same wątki, co w przemówieniach przywódców Al-Kaidy i Państwa Islamskiego”. (http://euroislam.pl/).

Arabska Wiosna arabską zimą

W 2010-2013 przez kraje arabskie przetaczała się fala społecznych protestów. Lewicowi publicyści wówczas nie wahali się nazywać tych wydarzeń Arabską Wiosną Ludów, zbiorową walką o demokrację w krajach islamu; niektórzy porównywali nawet ten ruch do polskiej „Solidarności”. Arabska wiosna miała urzeczywistnić ideały wolności, równości i braterstwa w krajach islamskich.

Jeden z francuskich publicystów, Bernad Guetta, cytowany przez „Wprost” triumfalnie pytał w 2011 roku: „Co się stało z wojną cywilizacji, która miała naznaczyć XXI wiek i gdzie się podziała dawna ‚śpiewka’ o niemożności pogodzenia islamu i demokracji?”. „Tak jak stopniowe wstrząsy władzy sowieckiej od 1956 roku pokazały, że komunizm nie jest niezmienny ani niepokonany, obudzenie się islamu przypomina nam, do jakiego stopnia wartości demokratyczne są uniwersalne” – konstatował lewicowy komentator. Dziś wiemy, że  tak zwana Arabska Wiosna w większości krajów nie przyniosła upragnionej demokracji – do władzy doszły islamistyczne ugrupowania, wzrosła liczba otwartych zwolenników szariatu, a wiele państw od dziś nie odzyskało chociażby względnej stabilności.

Imigranci – więcej wiedzy, więcej rozsądku

Większość mediów z zachwytem przyjęła wiadomość o otwarciu granic dla tzw. uchodźców, a także zaangażowała się w propagandową akcję „Uchodźcy – więcej wiedzy, mniej strachu” albo w nawoływanie do zgody na unijne pomysły.

Redakcja Euroislamu stanęła nie pierwszy raz pod pręgierzem części opinii publicznej za krytyczny stosunek wobec polityki UE i imigracyjnej polityki rządu Ewy Kopacz. Oberwało nam się z paru stron. „Gazeta Wyborcza” oraz „Newsweek” oskarżały nas o ksenofobię. Głosy te poparła minister ds. równości Małgorzata Fuszara, domagając się nawet interwencji Prokuratora Generalnego, gdyż jej zdaniem krytyka polityki „otwartych drzwi” jest  przejawem „nienawiści”, a informacja o tym, że Państwo Islamskie wykorzystuje kryzys migracyjny do własnych zbrodniczych celów, stanowi próbę dyskredytowania etnicznych i religijnych mniejszości. Tymczasem już w maju 2015 roku zwróciliśmy uwagę na następujące kwestie:

1) wątpliwości prawne związane z działaniami rządu i polityków unijnych w kwestii imigrantów;

2) duże koszty ekonomiczne przyjmowania niezliczonej rzeszy obywateli państw Biskiego Wschodu i Afryki;

3) trudności z integracją muzułmanów w Europie;

4) powstawianie napięć społecznych związanych z napływem imigrantów;

5) zbyt dużą liczbę imigrantów na terenie wielu państw europejskich, z czy społeczeństwa mogą sobie nie poradzić.

O tych problemach pisaliśmy zresztą nie tylko na naszym portalu, ale i na stronach Wirtualnej Polski. http://wiadomosci.wp.pl/

Dziś z gorzką satysfakcją nam pozostaje stwierdzić, że po upływie paru miesięcy wiele z formułowanych przez nas zastrzeżeń znajduje poparcie w faktach. Nie mamy jednak złudzeń, lecz mamy pewność, że niewielu z tych, którzy etatowo zajmują się promowaniem wizji multikulturowej Europy ze zintegrowaną i pokojowo nastawioną mniejszością islamską, ma w ogóle zamiar odwołać swoje tezy i wziąć na siebie odpowiedzialność za wprowadzanie opinii publicznej w błąd.

Bądź na bieżąco. Polub euroislam.pl na Facebook

Komentarze