Egipt, jaki był, każdy widział

Niegdysiejsze Egipcjanki
Niegdysiejsze Egipcjanki
| Brak komentarzy|
image_pdfimage_print

May Mansour

Egipt Bez Hidżabu to arabska strona na Facebooku, która kładzie główny nacisk na rolę społeczeństwa egipskiego i kobiet w czasach, gdy Kair był nazywany jednym z najpiękniejszych i najbardziej postępowych miast na świecie.

Strona w zasadzie stanowi archiwum fotografii, z mnóstwem zdjęć z minionej epoki – z czasów, w których kobiety mogły nosić na ulicach, co chciały i nie były za to szykanowane. Pełna nazwa strony brzmi Rasd Lelmarza Wal Mogtama3 Almasry Ma Qubl Alghazw Al Wahaby Wa Haws Al Hijab, którą można przetłumaczyć jako „Obrazy kobiet i społeczeństwa egipskiego przed inwazją wahhabitów i obsesją na punkcie hidżabu i nikabu”.

W przeszłości w Egipcie, od lat 50. do 90., społeczeństwo jako całość wyrażało poglądy liberalne i zachęcało, a przynajmniej szanowało liberalizm wśród mężczyzn i kobiet. Było to społeczeństwo, w którym kobiety mogły ubierać i zachowywać się, jak chciały, w zgodzie z cywilizowanymi kulturowymi i społecznymi formami wyrazu, ale bez opresyjnych zachowań ich męskich współobywateli.

System edukacji była znakomity, ruch drogowy niewielki i uporządkowany, a religie zgodne – nawet judaizm był aktywną częścią społeczeństwa. Obywatele byli porządni i dbali o wygląd bez względu na swoją klasę, a najnowsze trendy w modzie przybywały do Kairu, zanim dotarły do Paryża.

Strona na Facebooku rzuca światło na postęp i wolność, które kwitły w Egipcie przed inspirowaną wahhabizmem falą islamu, o której mówi się, że została przywieziona z Arabii Saudyjskiej, gdy jak stała się tam coraz potężniejszą siłą społeczno-polityczną w latach 60. XX w. Wahhabizm jest opisywany jako ścisła i ortodoksyjna sekta w ramach islamu sunnickiego, która opowiada się za powrotem do początków religii, odrzucając innowacje i nowoczesne interpretacje. Wielu socjologów doszukuje się początków hidżabu w Egipcie w latach 70, gdy egipscy robotnicy pracujący w Zatoce Perskiej powrócili do ojczyzny, przywożąc ze sobą ten symbol kulturowy i tym samym wprowadzając chustę jako normę.

- - - - - - - - - - - - - - Reklama - - - - - - - - - - - - -

Strona zachęca również innych członków społeczeństwa egipskiego do udostępniania zdjęć swoich, albo rodziców czy dziadków, którzy byli częścią „Złotej Ery”. Można na niej zobaczyć kilka fotografii nawet z 1901 roku.

Strona dysponuje zdjęciami m.in. szejka (rektora) uniwersytetu Al-Azhar z okresu 1952-1959 z córką, która jest bez chusty i w sukience. Są tam też fotografie, na których widnieją: sala pełna kobiet na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Kairze; kobieta – oficer z lat 70, stojąca na ulicy i kierująca ruchem drogowym w Kairze, ubrana w spódnicę, oraz chrześcijański klub sportowy w Al Minya z koszykarkami w krótkich spodenkach i dopasowanych koszulkach.

Rzecz jasna w dzisiejszym Egipcie kobiety są narażone na obrazę publiczną oraz molestowanie fizyczne i werbalne, jeśli wyjdą z domu ubrane w spódnice lub koszulki bez rękawów. Nawet kobiety, które są zakryte lub w nikabie, wciąż doświadczają molestowania na ulicach. Kobiecie trudno jest nawet przejść z punktu A do punktu B bez wyzwisk i insynuacji seksualnych rzucanych w jej stronę.

Strona jest być może próbą podkreślenia tego, co powinno być akceptowalne i normalne w kulturze egipskiej, w porównaniu do tego, co rzekomo nowocześni i kulturalni urzędnicy, przedstawiciele mediów w Egipcie i religijni „przywódcy” nazywają obraźliwym i sprzecznym z tradycją. Egipt był zawsze miejscem religii, choć kiedyś był też pionierem swobody wypowiedzi i wolności w regionie.

Dawniej istniała pewnego rodzaju równowaga między propagowaniem ogólnego posłuszeństwa i dobrych obyczajów bez presji i ucisku ze strony religijnego ekstremizmu, przy jednoczesnym przyznawaniu kobietom szacunku i niezależności, na jakie zasługują, jako takie same [jak mężczyźni] aktywne istoty ludzkie w społeczeństwie.

Zastanawiające jest, co właściwie stało się z Egiptem? W jaki sposób społeczeństwo popadło w taką degenerację? Dlaczego bycie liberalną, zabierającą głos i zaangażowaną członkinią społeczeństwa stało się nie do przyjęcia? Dlaczego wolność kobiet jest obecnie uważana przez duchownych za bluźnierstwo, a przez władze za rozpustę?

Zapraszam do wędrówki po stronie, aby powrócić do milszych, przyjemniejszych wspomnień z zapomnianej przeszłości, a może i pomóc w promowaniu liberalnych i postępowych ideologii, które społeczeństwo powinno znów aktywnie wspierać.

Agaxs, na podst.: cairoscene.com

Strona Egipt bez hidżabu: https://www.facebook.com/Egypt.without.hejab

May Mansour jest egipską pisarką z Kairu, muzykiem i autorką punk-zinów, wokalistką punkowej grupy SHOT

 

Zmieniamy się!

Wkrótce nasza strona będzie dostarczała więcej unikalnych treści
W tym celu musimy też przebudować jej obecny wygląd.
Jeżeli jesteś z nami, czytasz nas, chcesz wesprzeć nasz rozwój kliknij link w prawym dolnym w rogu.
(Dopisek: „zmiana strony”)

Wspieraj euroislam.pl

Bądź na bieżąco. Polub euroislam.pl na Facebook