Partia wiedzy i partia niewiedzy

religion&politics
| 2 komentarzy|
image_pdfimage_print

Bill Warner
Pokutuje błędna dychotomia na temat islamu. Niektórzy uważają, że tylko konserwatyści mają krytyczny stosunek do islamu zaś liberałowie/demokraci/lewica popierają islam.

Ale mamy również do czynienia z konserwatywnymi chrześcijanami, którzy podziwiają i popierają islam. Słychać także głosy na lewo od centrum, które potępiają islam z powodu samej doktryny, jak i stosunku do kobiet. Z ludźmi, którzy popierają albo potępiają islammamy do czynienia zarówno z jednej jak i z drugiej strony.

Sam islam ma niewiele wspólnego z dychotomią prawo – lewo lub liberałowie – konserwatyści. Islam stanowi odmienną oś, do której nie można zastosować zwykłego podziału politycznego. Prawdą jest, że demokraci przyczyniają się do obecnego poparcia dla islamu, niemniej jednak w czasie pierwszych wyborów prezydenckich w Stanach, muzułmanie na Florydzie twierdzili, że to dzięki ich poparciu Bush wygrał. Muzułmanie głosowali na obydwie partie, na republikanów i demokratatów.

Mimo tego, że więcej konserwatystów niż liberałów jest krytycznych wobec islamu, to korelacja między jednymi a drugimi nie jest na tyle jednoznaczna, by mogła być użyteczna. Istnieje jeszcze jedna oś polityczna, dzięki której można przewidzieć czy ktoś popiera, czy też krytykuje islam polityczny. Tą osią jest wiedza, wiedza dotycząca doktryny i historii politycznego islamu.

To, czy kaffir (niemuzułmanin) popiera, czy też krytykuje islam, nie zależy od klasycznego podziału politycznego na prawicę i lewicę, ale od wiedzy. Istnieją dwie odmienne partie kaffirów – Partia Wiedzy i Partia Niewiedzy.

Partia Wiedzy zna doktrynę polityczną i historię polityczną islamu oraz takie słowa jak dżihad, sunna, dhimmi i kaffir. Członkowie Partii Wiedzy wiedzą, że Koran jest dualistycznym dokumentem i zawiera „dobre” i „złe” wersety, które zarówno w pierwszym jak i w drugim przypadku są prawdziwe. Partia Wiedzy wie także, że głównym kluczem do zrozumienia islamu jest wiedza o Mahomecie, a nie o Allachu.

Partia Niewiedzy swoją wiedzę na temat islamu bierze z tego, co mówią o nim sami muzułmanie. Używa głosów muzułmanów, aby tłumaczyć islam. Partia Niewiedzy atakuje członków Partii Wiedzy używając inwektyw, tonu szyderczego i aluzji, że członkowie Partii Wiedzy to bigoci mówiący językiem nienawiści. W skrócie, Partia Niewiedzy powtarza to, co mówią sami muzułmanie i używa tego samego co oni tonu w atakach na członków Partii Wiedzy. Wiedza jest zła; ignorancja jest błogosławieństwem.

W statucie Partii Niewiedzy zapisane jest, żeby jej członkowie nie czytali biografii Mahometa – siry, ani tradycji czyli hadisów. Partia Niewiedzy szanuje Koran, ale nikt go tam nie rozumie, zakładając, że skoro jest nieprzenikniony to musi być natchniony. Skoro nie można go zrozumieć, może oznaczać wszystko co chcielibyście, aby znaczył.

Kim my jesteśmy, aby tak nazywać członków obu partii? Same na myśl przychodzą nazwy takie jak „wiedzący” i „nicniewiedzący”. Niemiej jednak istnieje już klasyczny podział, który pochodzi z doktryny islamskiej. Członkowie Partii Wiedzy nazywani są kaffirami, natomiast członkowie Partii Niewiedzy to dhimmi. Oczywiście kaffirowie wiedzą, kim są, natomiast dhimmi nie mają pojęcia, co do znaczenia ich nazwy.

Dhimmi jest tworem stworzonym przez Mahometa, kiedy podporządkowywał sobie żydów w Khaybar. Dhimmi żyją pod prawem szariatu, ponieważ zgodzili się, aby nigdy publicznie nie występować przeciwko islamowi, a swoją religię praktykują za zamkniętymi drzwiami. Obecnie termin ten odnosi się do bezkrytycznych apologetów islamu.

Jak to wygląda w codziennym  życiu? Do języka kaffirów należy: Koran, sira, hadis i szariat. W ich języku obecne są takie terminy jak sunna i unieważnienie (abrogacja). Kaffirzy używają szczegółów dotyczących historii dżihadu i dhimmich.

Dhimmi cytują Mahometa i profesorów – apologetów. Niemniej jednak do ulubionego przedmiotu rozmów dhimmi należą opowieści o głupocie kaffirów i o tym, jak są podli. Dhimmi zawsze unikają rozmów na temat islamu i w sposób lekceważący wypowiadają się o chrześcijanach i zachodniej kulturze. Dhimmi zwykle nie używają terminów, takich jak dżihad, ale za to nie pogardzą słowem „terrorysta”. Jak tylko wspomni się o terroryście, pojawia się przykład terrorysty chrześcijańskiego, Timothy’ego McVeya (wysadził budynek w Oklahoma City – red.). Oczywiście był on zadeklarowanym ateistą, ale dla dhimmi niewiele to znaczy. Jedyną historią, jaką dhimmi zna, jest ocenzurowana wersja wypraw krzyżowych i sfabrykowana wersja Złotego Wieku islamu.

Myśląc analitycznie, można by zadać pytanie o muzułmanina należącego do Partii Wiedzy. W Partii Wiedzy są dwa rodzaje ludzi – kaffirowie i muzułmanie. Jak odróżnić jednych od drugich? Po prostu sprawdzając, jak jeden i drugi reagują na cierpienia kaffira. Pewnego pięknego dnia Mahomet usiadł obok swojej dwunastoletniej żony i przyglądał się jak wojownik dżihadu ścina głowy ośmiuset żydom. Dla muzułmanina był to dzień radości i triumfu. Kaffir postrzega zagładę ośmiuset Żydów – kaffirów jako zbrodnię wojenną i zło w działaniu.

Są dwa typy ludzi w Partii Wiedzy, ale tylko jeden typ człowieka w Partii Niewiedzy. Jeśli nie jesteście pewni kto to, sami jesteście jej członkami.(p)

Tłum. Jagoda Gwizd
Źródło: http://www.politicalislam.com/blog/the-party-of-knowledge-and-the-party-of-ignorance/

Zmieniamy się!

Wkrótce nasza strona będzie dostarczała więcej unikalnych treści
W tym celu musimy też przebudować jej obecny wygląd.
Jeżeli jesteś z nami, czytasz nas, chcesz wesprzeć nasz rozwój kliknij link w prawym dolnym w rogu.
(Dopisek: „zmiana strony”)

Wspieraj euroislam.pl

Bądź na bieżąco. Polub euroislam.pl na Facebook