Ofiary islamu kontra ofiary “islamofobii”

image001
Dzień hidżabu w Kanadzie – 2015
| Brak komentarzy|
image_pdfimage_print

Valerie Price

W 2007 roku w piwnicy domu w Mississauga (Ontario) znaleziono ciało zamordowanej Aqsy Parvez. Odmowa noszenia przez nią hidżabu była dla jej dominującego ojca Muhammada najgorszą możliwą obelgą, dlatego razem z jej bratem Waqasem udusili Aqsę.

30 czerwca 2009 roku nurek policyjny odnalazł na dnie kanału w Kingston (Ontario) zatopione auto ze zwłokami Zainab Shafii na siedzeniu pasażera, Sahar, jej młodszej siostry i Rony (ciotki zabitych sióstr) z tyłu, a martwa Geeti unosiła się nad siedzeniem kierowcy. Wszystkie zostały „honorowo zamordowane” przez ojca rodzeństwa, Mohammada, jego żonę Toobę Yahyę oraz ich syna Hameda.

Czemu nie potępiono publicznie tych morderstw? Gdzie było czuwanie przy świecach w całym kraju, łzy, modlitwy? W tamtym czasie premier Justin Trudeau oznajmił, że według niego określenie przez konserwatystów tych tak zwanych “zabójstw honorowych” jako „barbarzyńskich” jest niezręczne.

Jak oddaliśmy szacunek ofiarom tych morderstw? Świętowaliśmy w Ottawie Dzień Hidżabu. Ottawa Women’s Action Forum wysłało następujące zaproszenie:

“Większa Świadomość, Lepsze Zrozumienie, Pokojowy Świat, w którym niemuzułmanki będą nosić hidżab przez cały dzień albo jego część w solidarności z muzułmankami. Idziemy ramię w ramię z naszymi siostrami”.

Ani słowa o kobietach, które zmusza się do zasłaniania włosów i twarzy. Ani słowa o złym traktowaniu kobiet przez kulturę islamską i odmowie przyznania im podstawowych praw człowieka. Ani słowa o konflikcie pomiędzy szariatem a zachodnimi wartościami wolności oraz samostanowienia jednostki.

Niedawno miało miejsce innego rodzaju przestępstwo i reakcje na nie były też kompletnie inne. W Sainte-Foy w Quebecu sześciu muzułmanów zostało zastrzelonych w meczecie. Zabójcę, Alexandra Bissonnette natychmiast oskarżono o popieranie poglądów o białej supremacji. Wiązano go z Donaldem Trumpem i różnymi nacjonalistami. Snuto domysły, że Bissonette został zainspirowany do zabijania muzułmanów przez takich polityków jak Marine Le Pen albo Geert Wilders.

W rzeczywistości trudno znaleźć wyraźne i spójne dowody na biały nacjonalizm albo skrajnie prawicowe poglądy Bissonette’a na jego stronie Facebooka. Chociaż polubił on IDF (izraelskie wojsko) i Donalda Trumpa (którzy nie są faszystowskimi totalitarystami), lubił także Agnès Maltais, która sprzeciwiała się ustawie Bill 59 (miała ona dawać większą władzę Quebec Human Rights Commission do walki z mową nienawiści), szanowanego dziennikarza z Quebecu, Mathieu Bock-Côté, partię socjalistyczną NDP i jednego z jej przywódców, Jacka Laytona, papieża Jana Pawła II, Anatolija Karpowa, Jasia Fasolę, Katy Perry, Garfielda, Toma Hanksa, kampanię społeczną Kindness Matters i innych.

W związku z tym incydentem pojawia się wiele pytań bez odpowiedzi:

– Jak samotnik, dwudziestosiedmioletni student Laval University zdobył w Kanadzie AK47? Od kogo go miał?

– Skąd dokładnie wiedział, o której godzinie odbywały się modlitwy i w której chwili wszyscy będą klęczeć z głowami przy ziemi (zmienia się to każdego dnia w zależności od pozycji słońca/księżyca), skoro nigdy nie był w meczecie i miał antyislamskie nastawienie?

– Dlaczego dżihadyści to „samotne wilki” albo „niezrównoważeni umysłowo”, a Alexandre Bissonette jest „terrorystą”, chociaż aresztowano go za wielokrotne morderstwo, a nie za akt terroru?

– Czemu premier Trudeau od razu nazwał to wydarzenie oficjalnie atakiem terrorystycznym, podczas gdy każdy dżihadystyczny atak terrorystyczny nazywał „niefortunnym incydentem” albo podobnym określeniem?

– W przeciwieństwie do zamachów bombowych w Bostonie, Trudeau nie mówił o zabójcy jako o kimś odciętym od społeczeństwa, kto czuł się „zmarginalizowany”, kimś, kogo trzeba zrozumieć i wspomóc.

– Niefortunnie wydarzyło się to w przeddzień zgromadzenia parlamentarnego. Jednym z punktów jego obrad miało być głosowanie nad ustawą Bill M-103, która miała delegalizować islamofobię.

Kiedy muzułmanin wpada w szał zabijania, “nie ma to nic wspólnego z islamem”, a przed meczetami stawia się patrole policji, które mają chronić muzułmanów przed islamofobią.

Kiedy giną muzułmanie, ma to wielki związek z islamem (a raczej z islamofobią), a policjanci też chronią muzułmanów przed islamofobią przy wejściach do meczetów.

Zabójstwa w meczecie w Quebecu są tragedią. Całkowicie potępiam każdą formę przemocy, w tym przemocy motywowanej przez nienawiść i bigoterię. Wzywam wszystkich Kanadyjczyków do wyrażenia ich poparcia dla otwartego dialogu i nie stosowania przemocy.

Jednakże, jeśli mamy w pełni zrozumieć tę tragedię, musimy podążać za prawdą i otwarcie mówić o terroryzmie islamskim.
Veronica Franco, na podstawie: https://www.jihadwatch.org/

image003

Autorka jest przewodniczącą antyislamistycznej organizacji ACT for Canada http://www.actforcanada.ca

Bądź na bieżąco. Polub euroislam.pl na Facebook

Komentarze